XXV NIEDZIELA ZWYKŁA (20.09.2026)
- Dziś obchodzimy w Kościele Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Polecajmy w naszych modlitwach pracowników mediów, aby byli strażnikami prawdy i chrześcijańskiej miłości.
- W tym tygodniu w liturgii Kościoła wspominamy: jutro – Święto św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty; w środę – św. Ojca Pio z Pietrelciny, prezbitera;
- Od jutra będzie można zamawiać Msze Święte na 2027 rok oraz Wypominki.
Wypominki listopadowe – imiona i nazwiska naszych zmarłych wyraźnie wypisujemy na własnych kartkach i składamy w kancelarii.
Wypominki roczne, półroczne i kwartalne podajemy księdzu do wpisu.
Kancelaria parafialna będzie czynna:
od poniedziałku do piątku w godz. 16.00–17.45,
w sobotę w godz. 10.30–12.00,
według następującego porządku:
poniedziałek – Krowia Góra i Otoka,
wtorek – Łoniów i Łoniów Kolonia,
środa – Świniary Nowe i Świniary Stare,
czwartek – Wnorów,
piątek – Jasienica i Trzebiesławice,
sobota – Suliszów i Zawidza.
Obowiązują te same zasady co w obecnym roku. Jedna rodzina będzie mogła zamówić dwie lub trzy intencje mszalne w roku kalendarzowym. Prosimy o łączenie intencji za zmarłych, podając np. „++ Nowaków, Kowalskich…”. Uwzględniajmy także intencje urodzinowe i jubileuszowe.
W pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 12.00 będzie sprawowana Msza Święta zbiorowa. - Zwracamy się z prośbą o weryfikowanie dat i godzin zamówionych intencji mszalnych. W ostatnim czasie kilkakrotnie zdarzyło się, że rodziny były nieobecne podczas sprawowanych Mszy Świętych za swoich bliskich.
- W poniedziałek, 28 września, w Polsce organizowane jest wydarzenie „Koronka na ulicach świata”. Zachęcamy, aby tego dnia o godz. 15.00 zgromadzić się przy przydrożnych kapliczkach i krzyżach oraz wspólnie odmówić lub odśpiewać Koronkę do Bożego Miłosierdzia. W Łoniowie zgromadzimy się przy Grocie Matki Bożej z Lourdes oraz przy Krzyżu na rozstaju dróg.
- Diecezjalna Pielgrzymka Kół Żywego Różańca odbędzie się w sobotę, 3 października, w Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Rozwadowie. Rozpoczęcie o godz. 9.45.
- W dniach od 12 do 18 października w diecezji odbywać się będzie Tydzień Kultury Chrześcijańskiej, obchodzony w ramach peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego.
- Zachęcamy do zapisywania się do Liturgicznej Służby Ołtarza. Zapisy przyjmujemy po Mszach Świętych niedzielnych w zakrystii i u katechetów.
- Organizowany jest wyjazd pielgrzymkowy na Cypr, śladami wczesnego chrześcijaństwa, w dniach 18–23 stycznia 2027 roku. Szczegółowy program oraz rejestracja dostępne są pod podanym linkiem: https://orlando.otiumo.pl/oferta/cypr-sladami-wczesnego-chrzescijanstwa-
13/informacje?coordinator=cypr-ks.stepien - Dziękujemy dyżurującym za sprzątanie kościoła, jego ukwiecenie oraz złożoną ofiarę. Troskę o naszą świątynię powierzamy rodzinom: Malecki, Leśniak, Kalita, Hołody.
- Zachęcamy do nabycia i lektury prasy katolickiej.
- Intencje mszalne: strona internetowa parafii i gablotka.
- Wszystkim Drogim Solenizantom i Jubilatom nowego tygodnia niech niebo nie skąpi swoich łask. Życząc sobie wzajemnie dobrego tygodnia, przyjmijmy Boże błogosławieństwo.
Katecheza, 20 wrzenia 2026 roku
Przebaczyć nie znaczy zapomnieć – jak żyć z krzywdą, która pozostaje w pamięci?
Święty Mateusz opisuje w swojej Ewangelii scenę, w której Piotr pyta Jezusa: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21–22). Przebaczenie zajmuje bardzo ważne miejsce w życiu chrześcijanina. Jednocześnie należy do najtrudniejszych wymagań Ewangelii. Łatwo o nim mówić, dopóki sami nie zostaniemy naprawdę skrzywdzeni.
Kiedy ktoś nas skrzywdził, czasami słyszymy rady: „Zapomnij o tym”, „Nie wracaj już do tego”. Tymczasem przebaczenie nie polega na udawaniu, że nic się nie wydarzyło. Jeżeli ktoś został oszukany, zdradzony, poniżony czy niesprawiedliwie potraktowany, powstała prawdziwa rana. Przebaczenie nie oznacza nazywania zła dobrem ani pomniejszania doznanej krzywdy. Oznacza raczej: „Stało się coś złego, ale nie chcę odpowiadać złem na zło”. Nie możemy nakazać naszej pamięci, aby usunęła bolesne wydarzenia. Niektóre krzywdy pamiętamy przez wiele lat. Sam fakt, że o nich pamiętamy, nie oznacza jeszcze, że nie przebaczyliśmy. Ważniejsze jest to, co robimy z pamięcią o krzywdzie. Możemy ciągle ją rozdrapywać, pielęgnować gniew i myśleć o odwecie. Możemy jednak powiedzieć: „Pamiętam, nadal mnie to boli, ale nie chcę żyć nienawiścią”. Przebaczyć nie znaczy wymazać przeszłość. Przebaczyć znaczy nie pozwolić, aby doznana krzywda kierowała moją przyszłością.
Najpiękniejszy przykład przebaczenia daje nam sam Jezus. Kiedy umierał na krzyżu, był wyśmiewany, poniżany i otoczony przez ludzi, którzy zadawali Mu cierpienie. Właśnie wtedy powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Jezus nie odpowiada nienawiścią na nienawiść. Pokazuje, że przebaczenie zaczyna się od decyzji: nie chcę, aby zło, które ktoś mi wyrządził, rodziło kolejne zło we mnie.
Przebaczenie nie zawsze oznacza, że relacja z drugim człowiekiem od razu stanie się taka jak wcześniej. Można komuś przebaczyć, a jednocześnie oczekiwać przeprosin i naprawienia krzywdy. Można przebaczyć, ale nie odzyskać od razu utraconego zaufania. Zaufanie i przebaczenie nie są tym samym. Jeżeli ktoś ciągle krzywdzi i nie chce zmienić swojego postępowania, mamy prawo postawić granice. Miłosierdzie nie oznacza zgody na dalsze krzywdzenie. Nie każdą krzywdę potrafimy przebaczyć natychmiast. Czasami przebaczenie jest długą drogą. Możemy wtedy powiedzieć Bogu: „Chcę przebaczyć, ale jeszcze nie potrafię”. Już samo pragnienie uwolnienia się od nienawiści może być początkiem przemiany. Pomocna może być modlitwa za osobę, która nas skrzywdziła.
Przebaczamy przede wszystkim dlatego, że sami żyjemy dzięki przebaczeniu Boga. W modlitwie „Ojcze nasz” prosimy: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Ale przebaczenie jest potrzebne również nam samym. Jeżeli przez wiele lat nosimy w sobie gniew, człowiek, który nas skrzywdził, nadal w pewien sposób wpływa na nasze życie. Krzywda wydarzyła się dawno temu, a jednak ciągle żyje w naszym sercu. Przebaczenie nie zmienia przeszłości, ale może sprawić, że przeszłość przestanie kierować naszym życiem. Nie jest więc zwycięstwem człowieka, który nas skrzywdził. Jest uwolnieniem naszego własnego serca od nienawiści i pragnienia odwetu.